بعضی آدمها یهو میان… یهو زندگیت و قشنگ میکنن… یهو میشن همه ی دلخوشیت… یهو میشن دلیل خنده هات… یهو میشن دلیل نفس کشیدنت..! بعد همین جوری یهو میرن… یهو گند میزنن به آرزوهات… یهو میشن دلیل همه ی غصه هات و همه ی اشکات… یهو میشن سبب بالا نیومدن نفست…

چه کسی حرف مرا می فهمد؟ چه کسی درد مرا می داند؟ در پس پرده ی اشک چشمم چه کسی راز مرا می خواند؟ چه کسی واژه ی تنهایی را در دل غم زده ام می بیند؟ با سر انگشت محبت چه کسی قطره ی اشک مرا می چیند سال ها غیر خداوند بزرگ هیچ کس از غمم آگاه نبود توشه ی زندگیم در همه عمر جز غم و غصه ی جان کاه نبود مرگ یک روز...

مُحـــتـآج בرڪ شُـבטּ نیســتَـم… فَـقَطـ ـ ـ בرבمـ مے ـآیـَــב خـَــر فَـرضـ شَـوَمـــ

به من نگو گلم من از سرنوشت گلبرگه ای لای دفترت میترسم

من عشق نمیخواهم عشق مگر این نیست که چند وقت با هم باشیم و بعد... تو بهانه بگیری و من بی حوصله شوم...؟ عشق مگر این نیست که بعد از هر اختلافی حس تنفر سراغمان بیاید...؟ عشق مگر این نیست که امروز بگویی برایم میمیری و فردا با پای خودت ترکم کنی...؟ من عشق نمیخواهم، وقتی میدانم پایان ماجرا تنها شدن است چرا...

تــــــــــــو پولدار تر از منی لباس های گرانقیمت می پوشی و با ماشین،هر کجا دوست داشته باشی می روی من اما کافی ست هوا ابری شود یا به مترو نرسم و یا زور تلفن ام حتی به تک زنگ نرسد آن وقت تنها می شوم،تنها می مانم و مدام غصه می خورم دوست داشتن ات مثل بوسیدن ماه است من هیچ وقت نمی توانم ماه را ببوسم !

چند وقتیست هر چه می گردم هیچ حرفی بهتر از سکوت پیدا نمی کنم نگاهم اما گاهی حرف میزند گاهی فریاد می کشد و من همیشه به دنبال کسی میگردم که بفهمد این نگاه خسته چه می خواهد بگوید …

چگونه استـــ حال من… با غمـــ ها می سازمــــ… باکنایه ها می سوزمــــــــــ… به آدم هایی که مرا شکستند لبخند می زنمـــــــــ… لبخندی تـــلخـــــــ…. خــــــــــداونــــــــــــــــــــدا… می شود بگویی کجای این دنیـــــــــــــا جای من استــــــــ… از تــــــــــــــو و دنـــیایی که آفـــــــــــریدی ...

اين بار ميخواهم از تو بنويسم از تويي كه هنوز نيامده اي.... ميدانم گوشه اي از همين شهر زندگي ميكني فقط هنوز پيدايت نكرده ام... نميدانم چه روزي؟! اما پيدايت ميكنم!!! روزي كه مي آيي و به همه ي حرف ها پايان ميدهي